april 2014

Nu is het even wat frisser. Maar wat raar hè, die lente. Ik wil daar wel van genieten, zoals veel anderen om mij heen doen. Maar moeilijk vind ik dat wel. Het rare weer na die zachte winter bevestigt voor mij alleen maar de klimaatverandering. Machteloosheid en frustratie (over de nonchalance  van een aanzienlijk deel van de mensheid) heeft dan de neiging om de boventoon te voeren in mijn gemoedstoestand.

Dat is ook een van de redenen waarom ik als zzp-er ben begonnen. Als eenmanszaak ben ik beter in staat om werk te verrichten op zo'n manier dat dit aansluit bij mijn overtuigingen. Zo word ik niet 'gedwongen' door een werkgever om dingen te doen of te zeggend die indruisen tegen mijn rechtvaardigheids- en duurzaamheidsgevoel. En kan ik van hoofdwerk naar handwerk hoppen, en van gezelschapswerk naar zelfstandigheid.
Aan een gedeprimeerde Eva heeft niemand iets!  'Autonomie en afwisseling' is mijn medicijnen. Hup, naar buiten. Dat geeft lucht en licht in het hoofd.

En zo geniet ik dan toch van de vroege lente. Die nachtvorst zal toch niet meer komen en als die toch nog komt, dan zijn de planten inmiddels al zo stevig dat ze niet meer kapotvriezen. Het is altijd mooi om te zien hoe 'dood lijkend' tot leven komt.